Jaargang 3,

Nummer 11

‘Als ik rugbypalen zie

weet ik dat er beschaving

in de buurt is. Al is het maar een dun laagje.’

Als je deze woorden onder ogen krijgt maken we ons op voor RFC Oisterwijk Oysters, opgericht 1976

Ameland en kijken we vooruit naar het grootste rugbyevenement van 2023, het WK in Frankrijk. Maar zijn we daar Refrein:

wel op voorbereid? De vorige keer dat het WK in Europa Licht- en donkerblauw echte helden werd gehouden en we bijna alle wedstrijden via Ziggo konden Licht- en donkerblauw kampioen!

kijken was acht jaar geleden. Het leidde tot een toename bij Oysters heersen op alle velden de jeugd van 20% meer spelers en indirect tot het oprichten Daar kan niemand iets aan doen.

van tien nieuwe clubs. Het WK in Japan vier jaar geleden was qua wedstrijden waarschijnlijk de beste ooit, maar het feit dat Een Oyster is een taaie

de wedstrijden vaak overdag werden uitgezonden leverde niet ja, die houdt de bal wel

de ‘buzz’ op die we willen. Vanaf vrijdag acht september gaat vast

het echter los in Frankrijk en kunnen we weer volop genieten Kan geweldig tackelen

van de beste teams en spelers van de wereld op onze televisie en niemand die zo passt

en zullen veel Nederlandse ruggers de wedstrijden in de Kijk ‘m weer eens

stadions gaan bekijken. Dit is dé mogelijkheid om rugby scoren

definitief op de kaart te zetten en de aantallen die vooral bij tjonge wat een kick!

de senioren door twee jaar Korona zijn teruggelopen terug te Na afloop altijd feesr

krijgen. Overdrijf ik? Als we bedenken dat het volgende WK

want de Oysters winnen

in Australië is en dat van 2031 in de Verenigde Staten, dan dik

zullen we dus op zijn minst twaalf jaar moeten wachten voor HE HE HE

er weer een WK in Europa zal plaatsvinden. Maar stel je voor dat Zuid-Afrika het WK van 2035 krijgt of dat World Rugby Refrein

verder gaat met haar ontwikkeling en Argentinië dat WK

gunt?

Een Oystershart is prachtig

We hebben tot nu toe bar weinig aan initiatieven gezien, maar ja het is een mooi bezit

voor we in onze zomerslaap gaan is het zaak om de campagne Boordevol gezelligheid

voor het WK klaar te hebben. Zijn er genoeg jeugdtrainers om met een beetje pit

de nieuwe golf van spelertjes op te vangen en hebben jullie Hij is er echt voor iedereen

medewerkers om leuke evenementen te organiseren? En gaat voor groot maar ook voor klein

Rugby Nederland met haar grote sponsors Ziggo en Grolsch Ik ben geweldig trots

een gezamenlijk plan uitvoeren, want dit is namelijk hét da’k ’n Oysterke mag zijn!

moment. Ruggers, laat deze unieke kans niet schieten!

HE HE HE

Veel leesplezier

Licht- en donkerblauw echte helden

-------------------------------------------------------------------------

Licht- en donkerblauw kampioen!

Oysters heersen op alle velden Bier, Bloed & Modder wordt gemaakt door daar kan niemand iets aan doen Redaktiekollektief ‘The Odd-Balls’; Doedelzak, Oysters heersen op alle velden Goof, Hopeloos of Laveloos, Jan-Julius Bokkepoot, Oysters Kampioen !!!

Kap’tein Aardbei, Paper Cut en Sjaanèdt Medewerkers aan dit nummer: Leo Bogers, Joris van den Melodie: In 2016 bestonden de Oysters 40 jaar, maar was er Braak, Ron Deinum, Patatje, Pieter Tolsma, Dennis nog steeds geen clublied. Oud-jeugdinternational en Verbruggen, Ad Wagenmakers, de Diemen Wanderer en eersteteamspeler Joris van den Braak belde neef Erik Bart van Zijst.

Potters, die o.a. muziek voor de Efteling geschreven had en Voorkant: Een Ctrl C/Ctrl V Produkzie (TM) samen schreven zij een ‘mars’ voor hun strijdlied voor de Oysters. Een paar dagen voor het achtste lustrum bood Joris Op onze Facebookpagina vind je alle foto’s uit het clublied aan op YouTube aan de jarige club.

dit nummer, groter en de meeste in kleur: https://www.facebook.com/The-Odd-Balls Tekst: Joris is ook al jaren actief in allerlei carnavalsbandjes dus een tekst schrijven waarin clubliefde en leut Redactieadres: BBMfanzine@gmail.com samenkomen was voor hem een peulenschil. Carnaval en Website: www.bierbloedenmodder.nl rugby kwamen zo bij elkaar, ‘laat je zorgen even thuis en Postadres: P/a Bernhardstraat 46, 3248 AD Melissant geniet van het spel op het veld.’

Abonnement vanaf € 12,- voor vier nummers. Kijk op Voor het tiende lustrum over drie jaar hoopt Joris overigens onze website, ook voor staffelabonnementen.

een nieuwe versie van het strijdlied op te nemen met in ieder Abonnement buitenland € 17,50 voor vier nummers.

geval een groot koor aan spelers voor de refreinen.

LEESVOER: MY NAME’5 DODDIE

VIJFTIG JAAR 7’S IN AMSTERDAM

“When life gives you lemons, pop them into a large Gin and In het weekeinde van drie en vier juni organiseert AAC voor tonic. I have my own gin now, you know…. Cheers!” is een de vijftigste maal het Amsterdam Rugby 7’s toernooi, ‘De van de laatste dingen die de grote vriendelijke reus genaamd Gouden Editie’. Ooit begonnen als een toernooi met twintig Doddy Weir aan de wereld heeft willen meegeven. Een ploegen is het evenement uitgegroeid tot een spektakel waar opgewekte laatste noot, van een groot vrolijk en opgewekt rugbyliefhebbers uit binnen- en buitenland onmogelijk man. George Wilson “Doddie” Weir is een ontzettend omheen kunnen. In dit eerbetoon laten we vijftig jaar Rugby bekende naam binnen de rugbywereld en daarbuiten. De 1

7’s in Amsterdam de revue passeren.

meter 98 grote gigant was een pilaar (lock) voor Schotland de British & Irish Lions. Doddie speelde tussen 1995 en Waar een zomervakantie al niet toe kan leiden. Toenmalig 2002 voor de Newcastle Falcons en van 2002 tot 2005 voor AAC-voorzitter Toon Bogers was in het begin van de de Border Reivers.

zeventiger jaren van de vorige eeuw op vakantie in het In ‘My Name’5

Italiaanse Sorento waar hij een gezin ontmoette dat maar één Doddie’ vertelt

passie had; rugby. Vierentwintig uur lang, zeven dag per Doddie, ooit door

week, ging het nergens anders over, rugby, rugby, rugby en de legendarische

nog eens rugby. Het stel was lid van het befaamde RFC

commentator Bill

Bridgend uit Wales en stelde aan Bogers voor om eens in McLaren

Amsterdam te komen laten zien wat rugby echt inhoudt. Het beschreven als

idee om Britse clubs naar Amsterdam te halen voor een

“on the charge

internationaal toernooi liet Bogers daarna niet meer los.

like a mad

Het leek hem weinig zinvol een ploeg voor maar één giraffe”

wedstrijd naar Nederland te halen. “Bij een Sevenstoernooi openhartig, maar

kun je veel teams uitnodigen en je kunt meer wedstrijden met een serieuze

spelen.” liet hij in 1989 optekenen in Trouw. En je had aan toon, zijn verhaal

zeven spelers genoeg.

over een te kort

leven, wat hij tot

Sevens rugby zou zijn bedacht door een Schotse slager in de in het maximale

negentiende eeuw. In 1883 vatte een groepje wijze mannen geleefd heeft. Het

in het Schotse Melrose het idee op om een sportevenement boek bevat een

te organiseren om fondsen te werven. Een rugbytoernooi aantal van de

zou daar mooi inpassen. Maar met volledige teams zou dat mooiste

lastig worden. David Sanderson kon zich op dat moment rugbyavonturen

herinneren ooit een toernooi in het buitenland te hebben die Doddie heeft

gespeeld met een gereduceerd aantal spelers. En zo kon het mogen meemaken, zoals toen hij in 1999 voor de Barbarians gebeuren dat op 28 april 1883 zeven clubs meededen aan het mocht uitkomen en het aan de stok kreeg met rugbylegende eerste Melrose Seven-a-Side toernooi met wedstrijden van Martin Johnson en een rake klap op zijn kaak kreeg, maar twee keer vijftien minuten. Melrose, met Sanderson als rechtovereind bleef staan. En de befaamde British & Irish aanvoerder, en winnende try scorer won het toernooi. Of, Lions tour naar Zuid-Afrika in 1997, waar hij helaas zoals tegenstander Gala claimde, de winnende try inderdaad vroegtijdig moest afhaken door het oplopen van een buiten de officiële speeltijd werd gescoord valt niet te blessure. Maar Doddie is ook erg openhartig over zijn leven achterhalen.

nadat hij met MND (ALS) werd gediagnostiseerd in 2016 en wat dit voor impact op hem en de mensen om hem heen Negenentachtig jaar na dat eerste Melrose toernooi heeft. Doddie neemt ons mee in hoe het verder gaat als je de organiseerde AAC op zaterdag 13 mei 1972 zijn eerste diagnose van een niet te genezen ziekte krijgt en hoe hij Seven-a-Side toernooi. Negen Nederlandse en elf besloot on door te vechten, ‘This is the card I've buitenlandse ploegen speelden in vier poules van vijf om de been dealt so I've just got to crack on’. Hij vertelt over de Zilveren Pier, het kleinood vervaardigd naar het voorbeeld oprichting van de ‘My Name’5 Doddie’ foundation, die van de Pier van IJmuiden. Namens Nederland zien we in het sinds het oprichten miljoenen binnengehaald heeft en archief van AAC-er Pieter Tolsma de clubs NFC

gedistribueerd heeft in de missie om mensen die met MND

leven, hun wereld wat comfortabeler te maken.

(tegenwoordig ARC), AAC, ’t Gooi, DSR-C, HRC, LSRG, RRC en RCH staan. Het was nog de tijd dat de afkortingen Naast de vele rugbyavonturen en zijn werk voor de gewoongoed waren. Zo wisten we ook wel uit welke stad foundation geeft de vrolijke gigant ons ook een inkijk in zijn clubs kwamen. Het Nederlandse rijtje werd gecompleteerd persoonlijke leven. Van zijn relatie en uiteindelijk huwelijk door een team onder de welluidende naam J. Boyd 7.Josef met zijn vrouw en de geboorte van zijn drie zoons tot hij in Boyd was in die tijd een bekende kroegbaas in Amsterdam 2019 door Koningin Elizabeth de 2e werd geridderd als. Van en een vaak geziene gast langs de Nederlandse velden, de vele rugbyboeken die ondertussen mijn boekenkast herkenbaar aan zwarte bolhoed en wandelstok. Josef was vullen, is dit een van de meest oprechte. Haskell vertelt over altijd een van de eersten die zich inschreef (als toeschouwer) achterwerken en vuurpijlen, Marler over Sir Best in een bed voor de buitenlandtrips van AAC en had voor dit eerste op wielen in Australië, maar Doddie vertelt zijn toernooi een invitatieteam mogen samenstellen. Een man levensverhaal in een goudeerlijke combinatie van grappen, met een kritische blik op clubs en spelers: “Als je in het rugbyavonturen en ontroerende anekdotes.

circus werkt met een aap die niet kan klimmen, moet je niet proberen die aap te leren klimmen maar een andere aap Kap’tein Aardbei

kopen”, lichtte Boyd zijn selectieprocedure graag toe.

Het invitatieteam van Jozef Boyd zou de trend zetten voor waar je van te voren dacht geen kans te maken.

de latere Sevensteams waarbij spelers van verschillende Maar bovenal is rugby broederschap. Het zijn mensen van clubs door een initiator/sponsor voor het toernooi alle kleuren, geaardheden, etnische achtergronden en inschreven.

politieke overtuigingen uit alle lagen van de bevolking die als één man samenwerken. Want als de scheidsrechter de spelers telt en voor de aftrap fluit, doet dat er allemaal niet toe. En dat is wat meer dan een paar seconden nodig heeft om uit te leggen waarom dit de beste sport op aarde is.

Opgedragen aan al mijn rugbyvrienden over de hele wereld.

Doedelzak

Ondanks het feit dat de Koronapandemie zo goed als over is en we weer gewoon aan het rugbyen zijn is Quarantined Chuggers for Qualified Ruggers. #NoNormies’ nog steeds een leuke Facebookgroep, wel bij je eerste post een ‘adtje’

posten anders krijg je problemen.

Mannen van het eerste 7’s uur, v.l.n.r. Toon Boger, Ben Ziepzeerder, Ko Staneke , Arnold Michel en Hans Brian GEEN GENADEBROOD

Anderlecht, RFC Liège en zeven Engelse clubs zorgden voor de buitenlandse inbreng in 1972. Landsdown kwam Ik neem u mee terug naar Parijs in 1911 toen Schotland en zelfs met drie teams en Cambridge met twee. Landsdown uit Frankrijk tegenover elkaar stonden in de Franse hoofdstad.

Dublin was de grote favoriet voor de toernooiwinst, maar Het resultaat gaf Frankrijk hun eerste overwinning ooit in de verloor verrassend de finale van het Engelse Walsall met 18-Five Nations Championship. Het feit dat Frankrijk met 16-12.

AAC bleek met zijn Sevenstoernooi een succes te hebben 15 won, wordt overschaduwd door het tragische verhaal van aangeboord, want een jaar later deden er al zesendertig een jonge Fransman die die dag op de vleugel moest spelen, teams uit zeven landen mee. Opnieuw won Walsall, in de ongetwijfeld overlopend van zenuwen en opwinding toen hij finale versloeg het ditmaal Bedford met 22-6. De verhalen per trein naar het noorden reed, door het prachtige Franse die de Britse deelnemers mee terug naar huis namen platteland, op een dag die hij nooit zou vergeten, om alle verspreidden zich als een olievlek over de eilanden.

verkeerde

“Topsport in een ontspannen sfeer”, was het credo in redenen.

Amsterdam en dat sprak die Britten wel aan. In 1974 stuurde het machtige London Welsh een invitatieteam onder de Toen de trein

naam The Voyagers naar Amsterdam. Niet om te genieten stopte op het

van de ontspannen sfeer op Sportpark De Eendracht maar station van

om de Zilveren Pier op te halen. Dat deden ze dan ook door Lyon, stapte

de in finale Esher RFC met 24-16 te verslaan.

Gaston uit de

trein om het

Met de komst en de overwinning van The Voyagers kreeg stationsbuffet te

het toernooi een nieuwe boost. Na 1974 vonden steeds meer bezoeken voor

invitatieteams hun weg naar Amsterdam. Op een een baguette;

omgebouwd voetbalveld met wat ijzeren palen toen hij was

vastgebonden aan voetbaldoelen, zag je in die tijd zomaar Jeremy Guscott, Gavin Hastings, Terry Holmes, Jonathan bediend, keerde

Davies, Tony Ward, Will Carling en veel meer godenzonen hij terug naar het perron om zijn trein in de verte te zien voorbijkomen. Zeker, ze vonden het gezellig maar kwamen vertrekken. Terug in Parijs bood een van de toeschouwers, wel voor de prijzen. En het toernooi heeft nooit een stuiver de Franse sprinter Andre Franquelle, om het team compleet betaald om al deze toppers naar Nederland te halen. Het te maken en dat deed hij vrij goed, hij verdiende zelfs nog Schotse Hawick vroeg eens drieduizend gulden om over te twee Franse caps mee.

komen. De organisatie weigerde. Sterker nog, Hawick werd gevraagd 25 gulden entreegeld neer te leggen. Hawick bleef De arme Gaston was uiteindelijk wel op tijd in het stadion thuis, om een aantal jaren later eieren voor hun geld te voor de aftrap, maar kreeg in niet mis te verstane kiezen en toch maar te betalen voor deelname.

bewoordingen te horen waar hij heen kon gaan. Hij speelde nooit meer voor Frankrijk en eindigde als planter in Frans Lunchpakketten werden in die dagen nog samengesteld door Indochina, voordat hij op 15 januari 1929 overleed. Maar clubleden, vrouwen en vriendinnen. Een plastic Gaston heeft ook een meer verheffende statistiek op zijn boterhamzakje met een klef wit bolletje met kaas en een klef naam staan, hij scoorde de eerste drop goal van Frankrijk wit bolletje met ham. Een stukje fruit complementeerde de ooit, tegen Wales in Cardiff in 1908, een stukje geluk toen voedzame maaltijd voor de deelnemers. Bier werd nog het thuispubliek ‘Bread of Heaven’ zong, maar helaas is het getapt in glazen van glas en niemand bekommerde zich dat stokbrood waarvoor hij altijd herinnerd zal worden.

erom dat zo’n glas weleens gevuld werd door een jeugdlid

IK MIS RUGBY

Zo’n biertje tappen voor die Angelsaksen was trouwens geen sinecure. Zeker in de beginjaren waren die niet Het volgende stukje kwam ik een jaar geleden tegen in de gewend aan een Hollands tapje met een schuimkraag van Facebookgroep ‘Quarantined Chuggers for Qualified twee vingers dik. Dat soort ‘oplichting’ leidde nogal eens tot Ruggers. #NoNormies’, opgericht ten tijde van de eerste heftige discussies aan de bar. Maar naarmate de jaren vorderden raakten Britten gewend aan onze schuimkragen, Coronagolf om de verbondenheid tussen Amerikaanse ze lieten ons bier er tenminste niet voor staan. Dat trok ook ruggers te behouden. Die groep, waar je jezelf in je eerste de aandacht van Neerlands grootste brouwer. De biermaker post voorstelt door middel van een filmpje van een ‘chug’, zag een groeiende markt aan de overkant en verbond zich een biertje adten, groeide al snel uit tot een toevluchtsoord voor vele jaren aan het toernooi. Er kwamen mobiele voor thuiszittende ruggers van over de hele wereld en biertappen, een biertank van 10.000 liter en barmannen leverde vriendschappen online maar ook in het echte leven gestoken in bedrijfskleding van de brouwer. Diezelfde op die anders nooit hadden kunnen plaatsvinden. Ik ben brouwer heeft het toernooi inmiddels de rug toegekeerd en kwijt wie dit stukje schreef, maar heb het naar de steekt zijn centjes nu liever in evenementen waarbij auto’s

‘Nederlandse’ situatie vertaald.

rondjes rijden en waar dan weer heel veel mensen naar kijken. Al in de vroege negentiger jaren liet Heineken weten Een vriend vroeg me vandaag: ‘Wat is rugby?’ Rugby is die

“het toernooi scherp in de gaten te houden”. De brouwer van vreemde sport die niemand begrijpt, maar niemand durft er het alcoholisch vocht was de feestsfeer tijdens het toernooi grappen over te maken. Het is je eerste training op een koud, figuurlijk zat. Heineken moest een chic biertje worden en modderig veldje in Friesland of je zweert dat het je niet in verband worden gebracht met een linesman die zijn allerlaatste is nadat je weer tot op je onderbroek bent vlag had vervangen door een opblaaspop. De Heineken doorweekt. Het is de knorrige coach die nog steeds Sevens waren te ordinair geworden. Toenmalig aanvoerder honderden kilometers per maand rijdt om zijn mannen te van Nederland XV, Yves Kummer toonde in 1992 in Het Parool begrip voor de gevoelens van Heineken; "Natuurlijk begeleiden. Rugby is bijnamen als Kliko, Patat, Kukident, wordt er door een aantal teams rugby van wereldklasse Lebber, Kaiser, Jingle Balls en Doedelzak. Het is de student gespeeld, maar voordat je één try hebt gezien, ben je al uit Montenegro die geen Nederlands spreekt, maar tussen de overdonderd door bizar uitgedoste mensen die zich regels door begrijp je elkaar perfect. Rugby is de jongen uit collectief laten vollopen. Wanneer je al langer rondloopt in het achterbuurt die een bal passt aan een notaris, die hem de rugbywereld prik je daar misschien doorheen, maar het doorgeeft aan een veteraan van de landmacht van 20 jaar, totale beeld is duidelijk misleidend. Zijn ze nog kwaad ook bijgestaan door een metselaar en een neuroloog. Het is de wanneer er geschreven wordt over de drank in plaats van wijze vaderlijke figuur die tien jaar lang heeft gezworen dat over het rugby. Nee, dit is niet goed voor de sport. We elk seizoen zijn laatste was, maar zichzelf intapet, rekt en moeten juist van dat imago af. Rugby is sport, pure sport.

voorzichtig zijn schoenen aantrekt om toch weer tachtig Die derde helft hoeft daar helemaal niet zo nodig bij, minuten lang in het veld te staan.

daarmee breng je het product toch niet op de markt," aldus Het is de teamgenoot met wie je

Kummer.

vanaf de jeugd samenspeelde, maar die na een verhuizing en

verandering van club nu op zondag je bittere tegenstander is, maar nog steeds een van je beste vrienden als je elkaar de andere zes dagen van de week op het werk ziet.

Het zijn de uitstapjes naar velden omringd door nieuwbouwtorens,

boerenakkers of windmolenparken.

Het is de vreemdeling die je op

straat tegenkomt met een rugbyshirt aan en met wie je eindeloos over het spel kunt praten. Rugby is de zoete kilte van een koud biertje op je lippen na 80 brute minuten, en de honderden liedjes die je samen met je rivalen uit volle borst zingt in een kroeg waar je naakt op de bar danst.

Rugby is het heldendom van Mark Bingham, een speler die AI had in de beginjaren zeventig nog niet zijn intrede weigerde terroristen te laten winnen en op 11 september de gedaan, zelfs de computer niet. Onder leiding van Bram van cockpit van een gekaapt vliegtuig boven Pennsylvania Steveninck en Toon Bogers werden alle uitslagen handmatig aanviel.

verwerkt en vervolgens met een dikke stift genoteerd op een Rugby is de sport van mannen als Che Guevara, Idi Amin, enorm scorebord dat aan de zijkant van het houten clubhuis Willem Alexander, Russell Crowe, George Bush en Andre was vastgeniet. Op de zaterdag was dat een vrij redelijk the Giant. En van Jonah Lomu, Gareth Edwards, Serge overzichtelijk klusje. Maar het echte werk begon pas Blanco, Joost van de Westhuizen en Martin Jonhson, zaterdagavond. Als de deelnemers al lang aan het bier zaten, Het is het hartverscheurende verlies aan het einde van het was de organisatie druk in de weer om de puzzel voor de seizoen dat je voor altijd blijft achtervolgen en de opwinding volgende dag te leggen. Die puzzel was vaak pas in de van een comeback in een wedstrijd 200 kilomeer van huis vroege uurtjes van de zondag klaar en werd dan ‘overgestift’

dat zich spontaan had aangeboden als barman, al dan niet op een nieuw, maagdelijk vel aan de zijkant van het liegend over zijn leeftijd.

clubhuis.

Het was Erik Hardes die daar verlichting in bracht. Hardes FEUILLETON RC DE BØK ERIN

werkte bij IBM en mocht een heuse computer lenen. Een ware Aflevering 3: Bolle Hennie

kledingkast die werd gestald in de jurywagen. Alleen Erik mocht aan de knoppen zitten. Die hele jurywagen was Voor RC De Bøk Erin is het vijf voor twaalf: na een reeks trouwens verboden terrein voor onbevoegden, die zouden kansloze verliespartijen staat het water trainer-coach Hendrie tenslotte zomaar tegen de computer aan kunnen stoten. Het Platjes en zijn team aan de lippen. Bijltjesdag dreigt voor uitslagenvel aan de zijkant van het clubhuis is nog wel jaren in zelfverklaard rugby-meesterbrein Platjes.

stand gehouden. De computeruitdraaien van Hardes hadden Terwijl de herfstwind door het bouwval clubhuis van RC De het werk van Van Steveninck en Bogers weliswaar voor een Bøk Erin raast, zoekt Hendrie wanhopig naar een manier om goed deel overgenomen, maar AAC is een -of in ieder geval de beuk erin te krijgen bij RC De Bøk Erin. Door het was- een club met tradities.

bulderende gesnurk van prop Rocco ontgaat het Hendrie dat er iemand binnenkomt. Iemand die het bord met de opstelling Nog zo’n traditie is natuurlijk het tenten opslaan op het terrein van RC De Bøk Erin aandachtig bestudeert. Iemand die van Sportpark De Eendracht. HRC was daar voorloper. Het plotseling vraagt: “Waarom wil je niet winnen?”

Sevensteam van de Hagenaars had daarmee een eigen

‘clubhuis’ op het terrein, geheel zelfvoorzienend. Misschien Als kleine jongen hield Hendrie Platjes al van taartjes. En van vanwege die lunchpakketten die niet in goede aarde vielen?

chocola. En van frikandellen. En van bakvet. Liefst met een Dat werd niet door iedereen gewaardeerd, de organisatie had laag mayonaise. Al snel circuleerden bijnamen als ‘Bolle immers liever dat er geld werd uitgegeven in het AAC-Hennie’ en ‘Hendrie-keer-opscheppen’. Het waren de 80’s en clubhuis. Niettemin is die constructie jarenlang getolereerd.

fatshaming was nog volstrekt geaccepteerd. Op rugby Van lieverlee groeide en groeide het toernooi. Steeds meer belandde Hendrie dan ook in dat exclusieve gezelschap deelnemers, steeds meer velden waarop gespeeld werd. Er tomeloze genieters van de geneugten des levens: de eerste rij.

kwam zelfs een VIP-tent, een Perscentrum en de lokale tv-zender AT5 ging wedstrijden live uitzenden. Maar met de Hoewel men aandachtig luisterde als Hendrie vertelde over de intrede van de professionalisering van het rugby in 1995 werd beste manier om een T-bone steak te grillen, of demonstreerde het steeds lastiger toppers naar Amsterdam te halen. Hun hoe je handig een varken aan het spit kon spiesen, was het werkgevers verboden hen simpelweg de oversteek te maken.

animo aanzienlijk minder als hij zijn ideeën ontvouwde over Het risico op blessures was te groot. Of het toernooi daardoor aanvallende varianten en defensieve strategieën, over slimme aan kwaliteit inboette? Zeker niet. Vooral in de breedte is het backline-plays en vernuftige ‘setpiecetactieken’. Want een toernooi meer dan volwassen gegroeid. Natuurlijk zal er altijd prop met tactisch benul, dat was net zoiets als een roze een hoekje blijven bestaan voor de pret- en bierteams, social-eenhoorn of een fly-half met baardgroei. “Bekommer jij je nou rugby klinkt aardiger. Maar het aantal ploegen dat maar om de frituur en de bitterballenvoorraad, Drie-keer-daadwerkelijk voor de toernooizege gaat is enorm opscheppen!”, lachten zijn teamgenoten.

toegenomen. Waar je vroeger moest zoeken in het programmaboekje op welk veld de toppers te bewonderen Tot op een dag Hendrie’s team, in de slotminuten van een waren, ga je tegenwoordig gewoon op de hoofdtribune zitten belangrijke finale, tegen een 21-17 achterstand aankeken.

en laat je verrassen door wat je voorgeschoteld krijgt, allemaal Hendrie zag zijn kans schoon: hij riep het team bij elkaar en klasbakken. En laten we vooral niet vergeten dat ook het stelde een gewaagde aanvallende manoeuvre voor. Dit keer vrouwenrugby een terechte plek heeft gekregen op de toernooi lachten zijn teamgenoten niet. Integendeel: ze luisterden. Tot agenda. Ook de vrouwelijk 7’s toppers zijn graag geziene plotseling Hendrie’s oma vanaf de zijlijn over het veld gasten in Amsterdam sinds 2005. Dat viel ook de IRB op en in schetterde: “Bolle

2012 lanceerde men de IRB Women's Sevens World Series, de Hennie, laat dat toch

vrouwelijke tegenhanger van de zeer succesvolle IRB Sevens over aan mensen die er

World Series voor mannen. Het eerste seizoen 2012-13

verstand van hebben!

bestond uit vier evenementen, met de Amsterdam Sevens als Kom, oma heeft een

laatste evenement. De 2014-15 World Rugby Women's Sevens broodje bal met mayo

Series was de laatste serie met Amsterdam als evenement.

voor je!”

Al dat gegroei kent natuurlijk ook een keerzijde. De tijden dat Daverend gelach uit

je al dat rugbymoois gratis en voor niks voorbij zag komen honderden kelen volgde.

zijn lang vervlogen. Je betaalt tegenwoordig veertig euro om Tot op de dag van

twee dagen rugby te gaan kijken. Dat is dan inclusief € 2,50

vandaag klinkt de echo

service (?) en VAT (?). Voor een ‘Earlybird ticket’ (ja, dat na in Hendrie’s oren. De

bestaat echt) van € 32,50 ben je inmiddels te laat.

schaamte. De

Bovendien roert de oude garde zich met enige regelmaat. De vernedering. Het komt

AAC-ers van weleer, die met hun poten in de Sevensmodder allemaal weer boven, door die vijf simpele woorden: hebben gestaan voelen zich niet meer gezien. Maar wedden

“Waarom wil je niet winnen?”

dat ook de mopperaars uiteindelijk die vier tientjes aftikken Driftig draait Hendrie zich om, klaar om verbaal uit te halen.

(als ze geen gratis toegang krijgen) om, al dan niet mopperend, twee dagen te kunnen genieten van de vijftigste Maar als hij ziet wie er bij het bord staat, stamelt hij alleen: editie van het mooiste rugbyevenement in Nederland.

“Wat… Jij?”

Hopeloos of Laveloos

Jan-Julius Bokkepoot

ontvangstruimte van het stadhuis. Dat weekend waren we WIJSHEID KOMT IN VATEN

uitgenodigd door Stothert & Pitt RFC, die met ’n Centenary Tournament hun 100-jarig bestaan vierden. Deelnemende De zoektocht naar mooie verhalen, tradities en avonturen teams, onder andere Wolverhampton, Antwerp RC

binnen de rugbywereld brengt mij overal door het land heen.

(uitkomend in de hoogste Belgische klasse), Droitwich RFC

Van Berenburg in Sneek tot aan clubcaptains in Groningen.

en nog drie clubs uit Bath. Een team uit Belgrado en het Zo kwam deze keer mijn zoektocht tot een eind bij Ad nationale 15-tal van Nigeria moesten helaas annuleren Wagemakers, terecht erevoorzitter van RC The Big Stones.

vanwege het niet verkrijgen van visa. De eerste wedstrijd Hij besloot om mee te werken aan dit stuk, ‘voor er allemaal was tegen de gastheren, waarbij de burgemeester de kick-off deed.

gekke verhalen de wereld in worden geholpen’. Gekke verhalen over een vrij recente traditie, namelijk de ‘Walk of Whisdom’.

RC The Big Stones uit Havelte, ondertussen alweer éénenveertig jaren jong, en bevat naast een nette jeugdafdeling een Seniorenteam dat strijd in de Derde Klasse NoordOost. Daarnaast heeft de club ook een damesclusterteam samen met RC Zwolle en RC Dwingeloo, die heldhaftig strijden in de 1e Klasse. Bovendien is er tegenwoordig een Social Rugbyteam, waar ‘Old Stones” af en aan voor trainen en spelen. Maar waarom dan de naam

‘Bigstones8’, waar komt dat vandaan. Nou daar had Ad een duidelijk antwoord op, allereerst de naam. De naam Bigstones8 heeft twee mogelijke oorzaken. Dat kan zijn, het De foto hiervan, samen met Alkmaar-captain Perry Klos, clublied ‘Big Stones 5 en een logisch vervolg erop. Of het stond maandag ook in de krant. Kleine nederlaag en ook de kan te maken hebben met Jan Oostra, een van de grootst volgende twee wedstrijdjes gingen verloren, blijft lastig met dragende leden, en medeoprichter van Rugbyclub the Big een touringteam. Maar de derde helft en feestavond maakte alles weer goed. Veel zingen, spelletjes, eten en nog meer Stones. Jan speelde altijd in het shirtnummer 8.

bier en het varken aan het spit was ook smakelijk. Zondag slaagde Alkmaar erin om één wedstrijd te winnen, en ook onze internationale referee Joop Zandvliet floot weer ’n paar potjes.

In maart 2005 nam bracht Shothert & Pitt een tegenbezoek aan het Alkmaarse rugbycomplex. Nu werd uiteraard wel gewonnen. Het is jammer dat de animo voor trips minder wordt. We gaan wel jaarlijks naar het Ameland Beach Rugby Festival en met een kleiner groepje zijn we recentelijk twee keer naar Blankenberge Belgium Beach Rugby geweest. En natuurlijk binnenkort de vijftig jaar jubileum-editie van de Amsterdam Sevens. Al blijf ik dat nog steeds de Heineken Sevens noemen. Zal wel met m’n dorst te maken hebben… Dus misschien tot ziens binnenkort!

Groeten, Goof

Bigstones8 is een stichting, die in 2021 is opgericht met als doel de rugbyclub financieel te ondersteunen. Een soort

“schouders eronder” mentaliteit. Leden van Bigstones8

betalen jaarlijks een bedrag, waarmee verschillende activiteiten van de rugbyclub mee worden ondersteund. Ook worden er jaarlijks activiteiten georganiseerd voor de ondertussen zesenzeventig leden van de stichting. Zo werd er een activiteit op de been geholpen waarbij de leden van Bigstones8 werden ingewijd in de éénenveertig jaar oude geschiedenis van de rugbyclub, waarbij een bezoek aan de lokale whiskeystokerij Drumlin gepaard ging.

Hier werd de enige, echte Bigstones8 Whiskey gelanceerd, volledig betaald uit de voorverkoop aan leden. ‘Het idee van de whiskey kwam bij het bestuur van de Bigstones8 weg. Er is binnen de groep beraadslaagd en toen kwam het op de benen’. Echter heeft de stokerij zelf geen rugbyjeugd, ‘de stoker is een ondernemer die de club een groot hart toedraagt. Nou ja, heel Havelte leeft natuurlijk een beetje

met de rugbyclub mee hè’.

Op het moment

OP VISITE BIJ DE BURGEMEESTER

van spreken en op

het moment van

Alkmaarse Rugby UFC en buitenlandse trips. We waren er schrijven ligt de

dol op, maar de laatste jaren is er aardig de klad in gekomen.

whiskey rustig op

We hebben wel veel meegemaakt in de loop der tijd.

het vat. En om te

Duitsland, Parijs, Bath twee keer, Swansea, Sittingbourne garanderen en er

drie keer, Praag, Edinburgh, Dublin, Benidorm drie keer, zeker van te zijn

Glasgow en Rome.

dat het goed gaat

De eerste keer naar Bath, gelegen in het westen van met het vat

Engeland en zusterstad van Alkmaar, was in april 1991. Met trekken de leden

’n touringcar vol jonge enthousiaste rugbyers en oud-van RC the Big

spelers, mannetje of vijfendertig. Na ’n lange busreis door Stones er voortaan ieder jaar op uit voor ‘The Walk of het mooie, heuvelachtige landschap, kwamen we aan bij ons Whisdom’. In een grote processie van in zwarte capes weekendverblijf, ’n mooi landhuis. Maar snel door naar het geklede en met fakkel in hand getooide leden, trekken ze al centrum voor de volgende versnaperingen… De eerste pub zingend met het vat door Havelte. De eerste keer dat deze die we aandeden heette FILO (First In Last Out) en de optocht werd georganiseerd was op vrijdag 17 februari 2023.

verbaasde bardame regelde na de eerste bestelling van 30

En de eerste ronde van de zogenoemde ‘Walk of Whisdom’

pints gelijk versterking. ’n Paar bloemenvaasjes bier verder was een groot succes. ‘Ja, het was voor de dorpelingen wel werd er vanachter de tap geroepen dat er telefoon was voor even een verassing’, vertelt Ad, ‘allemaal mannen gekleed in

‘mister Joep Stoep’. Dat moest natuurlijk onze Joop Stoop van die zwarte gewaden met fakkels in de hand’. Lachend zijn, maar dan op z’n Engels. Een woordvoerder van het voegt hij toe, ‘maar zodra we vertelden dat we van de stadhuis van Bath aan de lijn met de vraag waar we bleven.

Huhhh? Het bleek dat het Alkmaars Uitwisselings Comité rugbyclub kwamen begrepen ze het ook wel weer’. ‘Maar, (AUC) een ontmoeting had geregeld met de burgemeester wat zingen jullie het vat dan toe’, vroeg ik Ad. ‘Het clublied van onze ‘twintown’. Alleen waren ze om onverklaarbare natuurlijk, genaamd Bigstones5, want door middel van zang reden totaal vergeten ons in te lichten.

krijgt het vat een hoeveelheid extra Havelte wijsheid met zich mee. Hiermee krijgt de drank een stukje begeleiding in de goede richting’. Wel werd mij op het hart gedrukt dat het clublied dan wel rept over een Big Stones 5, maar dat het duidelijk mocht zijn dat er geen vijfde team bestaat, nog bestaan heeft! Maar ach, wie weet wat er nog in de met whiskey gevulde pijpleiding zit voor de mooie rugbyclub uit Havelte.

De ‘Walk of Whisdom’ zal de komende jaren herhaald worden, maar de eerste botteling van de flessen zal in 2024

The mayor, Jeff Higgins, zat al ruim ’n uur op ons te geschieden. Hiervan zijn de eerste 44 flessen al verkocht. De wachten in z’n werkkamer om ons te verwelkomen op het tweede en derde botteling zullen in 2026 en 2031

stadhuis. Joop kreeg te horen dat de burgemeester hierna plaatsvinden. Dan is de whiskey 10 jaar oud en wordt dan verdere verplichtingen had, dus geen tijd meer om ons te ook vanzelfsprekend beschikbaar gesteld voor het ontvangen. Gemiste kans, maar daarom konden wij wel onze vijftigjarig bestaan van RC The Big Stones in 2032.

‘pubcrawl’, de kroegentocht, vervolgen, op zoek naar de mooie authentieke pubs. De volgende dag stond het voorval Kap’tein Aardbei

op de voorpagina van de krant, de Evening Cronicle. Dat weekend twee wedstrijden gespeeld, tegen Keysham RC en Old Sullivans.

Dertien jaar later, in april 2004, gingen we op herhaling naar De Heilige Schrift

Bath. Via Hoek van Holland de oversteek gemaakt naar van Gloucester

Harwich in 4 uur per turbo-draagvleugelboot. En opnieuw was er een receptie met de burgervader gepland. Maar nu Rugby Club eist:

wisten we het natuurlijk wel! Dus een stijlvol ontvangst door de nieuwe burgemeester, David Hawkins. Eerst een Ten eerste, dat de

rondleiding door het historische stadhuis door z’n officer en voorwaartsen de

daarna de bijeenkomst met de grote stadsbaas. Ons gezelschap in de Guildhall. Er werd enkel wijn en whisky bal winnen;

geschonken, even wennen dus na het nodige bier… Na een Ten tweede, dat

paar toespraakjes mocht onze voorzitter, Eef Lover, z’n handtekening zetten in een groot officieel boek. Dat hadden de voorwaartsen de bal houden; onder andere Princess Diana en Prince Charles reeds en derde, dat de driekwarters bier gedaan, zagen we. Na ’n uurtje informeel babbelen ging het feest verder in de diverse pubs, ons uiteraard wel kopen.

toevertrouwd. We hoorden later dat de door ons aangeboden Alkmaar rugbybal een mooi plekje had gekregen in de

‘M’N GRRASS’

HOOG PLASSEN EN EEN RAAR TOILET

De Castricumse RC begon ooit als Rugbyclub de Kannibalen Het maakt niet uit hoever je kan plassen, de laatste druppels op een op zijn zachtst gezegd wat heuvelachtig terrein. Op de komen altijd op je schoenen terecht.

ene doellijn staande zag je aan de andere kant nog net de Afrikaans gezegde

dwarslat. Volgens de overlevering binnen de Utrechtse RC

RC Wageningen werd in 1970 als studentenvereniging had Cas daar hun ijzersterke conditie vandaan. Het veld had opgericht, in 1987 ging de vereniging ‘open’ toen ze hun overigens geen belijning en in plaats van zijlijnen bevonden eigen clubhuis konden kopen en werden ook burgers zich gespannen touwtjes aan weerszijden van het veld.

toegelaten in de voormalige kantine van WVV Wageningen.

Omkleden gebeurde enige kilometers verderop, waarna je RCW heeft echter altijd een sterke band met de onder begeleiding van een duinwachter en in het trotse bezit Landbouwuniversiteit, tegenwoordig WUR, Wageningen van een groepswandelkaart door het natuurgebied heen University & Research, behouden. In april 1973 ging hun richting

veld

begaf,

daarbij

nietsvermoedende

eerste tour naar Frankrijk. Luuk Bosch wist zich het vogelbespieders verbijsterd achterlatend.

volgende te herinneren voor het lustrumboekje dat in 1992

In Zoetermeer bestond ook enige jaren een rugbyclub, nu uitkwam ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van RCW.

vooral nog bekend als onderdeel van de GoDeRoZo folklore.

In een oude bus gingen we op weg naar onze eerste Dit was een jeugdcluster van RFC Gouda, RC Delft, de wedstrijd in Beauvais en vervolgens naar Parijs om tegen Rotterdamse RC en RC Zoetermeer. Tijdens de Oude een team van de Université Cité te spelen. Tevens zouden Meesters-wedstrijden in Zuid-Holland komen verschillende we de international Frankrijk – Engeland in het stadion Parc spelers van toen, elkaar nog geregeld tegen. Toen RC The de Prince bezoeken. De Fransen zouden kaartjes voor ons Bassets een demonstratiewedstrijd speelden tijdens de regelen. Je begrijpt het al, het was niet geregeld en we oprichtingsperiode van de Zoetermeerse zagen ze tot hun hebben de wedstrijd op TV gevolgd. An sich voor mij al een stomme verbazing midden op het veld een grote eikenboom ervaring om zo’n wedstrijd op TV te bekijken. (Voor de staan. “Ach, daar spelen we gewoon omheen”, zei Harry van jongere lezers, Nederlandse rugbyfans moesten het doen met Oosterom, de grote man achter Zoetermeer, nonchalant en dat een samenvatting van een paar minuten op Studio Sport gebeurde dan ook zo goed en kwaad als het ging. De voorzien van commentaar van Hans Brian in die jaren als er accommodatie van RC Zoetermeer was ook bijzonder, überhaupt al aandacht werd besteed aan rugby, red.) namelijk gelegen op een oude vuilstort. Als je onderin een ruck lag kon je de wasmachines nog horen draaien. Elk jaar Een eerste happening vond plaats aan de Belgisch-Franse moest het veld een paar centimeter worden opgehoogd.

grens. De eerste, echte stop, alwaar de buschauffeur moest opgeven hoeveel diesel hij in zijn tank had. Op basis hiervan diende hij invoerbelasting te betalen. Hij werd niet geloofd, dus werd zijn tank qua volume en qua inhoud opgemeten.

Dat gaf ons volop de gelegenheid om uit de broek te gaan.

Aldus geschiedde en het werd een wedstrijd wie het hoogst kwam tegen zo’n grote lichtmast. Deze staan er nog steeds.

Dit werd in alle rust aanschouwd door een Franse douanier, die nadat wij klaar waren, scherp had waargenomen wie de winnaar was. Deze werd door hem opgebracht, onder het mom van het vervuilen van Frans eigendom. Daar stond een straf op; Franse woorden om uit te drukken wat wij hiervan vonden schoten tekort, maar de douanier had wel door wat onze gevoelens waren.

Wie schetst onze

Een aardig staaltje van improvisatiekunst was een hoek van verbazing toen na enkele

het N.F.C. (tegenwoordig Amstelveense RC) veld. Daar minuten de winnaar

wilde maar geen gras groeien wat er ook geprobeerd werd terugkwam met een

door de veldbeheerders. Bij gebrek aan gras werd onder emmer water en een

supervisie van Hylke Pieksma een stuk tapijt gelegd, bezem en de opdracht

hoogpo(l)lig, dat dan weer wel.

kreeg om de paal schoon

Bij RC Nieuwegein bestaat grote kans dat spelers in het voor-te schrobben. Nadat dit

en najaar groen en wit van het veld komen. Het veld wordt naar tevredenheid was

regelmatig geteisterd door ganzenpopulaties op doortocht verricht, mochten wij verder.

naar, dan wel terugtocht uit, warmere oorden die even Behalve dat de bus moeite had met de heuvels in Noord-uitrusten ten zuiden van Utrecht. Helaas zien ze de

‘speelakker’ ook als een openbaar toilet en ligt het veld dan Frankrijk, was de chauffeur ook de weg kwijt. In plaats van 18.00 uur kwamen wij pas om 21.30 uur aan bij de school, bezaaid met groen en witte uitwerpselen. Ontwijken heeft een voormalig buiten van de Franse koninklijke familie.

geen zin en je tackle missen is ook geen optie dus uiteindelijk Direct naar de eetzaal, alwaar de rugbyers en de kok met stappen er dan 30 man in Wrotters kleuren het veld af.

zijn medewerkers met smart op ons stonden te wachten. Wij Doedelzak

stierven bijkans van de honger en zaten in no time aan tafel.

Na de soep, waarbij wij in hoog tempo het stokbrood nuttigden kregen wij, dachten we, de hoofdschotel, namelijk aardappelen, groente en vlees. Echter wat geschiedde, we kregen een theeschoteltje met salade vergezeld van

wederom gevulde mandjes met stokbrood. Het tijdstip voor de grote communicatiekloof was aangebroken. Terwijl wij SPELER PASPOORT

wachten op de rest van de warme maaltijd, stond het

keukenpersoneel te wachten op het uitserveren nadat wij de Naam: Jeroen van Drommelen groenteschotel hadden genuttigd. Onderwijl aten wij brood Bijnaam: Patatje

en brood en brood, totdat iemand van ons zei: “Laten we de Leeftijd: 31

salade maar opeten, want we krijgen dorst.” Deze hadden Clubs: Elke Blauwe Plek Wordt Uiteindelijk Paarse Trots, wij nog niet genuttigd of de keuken keek blij en wij daarna.

Rugby Club Wageningen

Want toen kwam de warme maaltijd, waarnaar wij snakten Positie: Hooker, Prop of Flanker om hem te consumeren en de keuken om hem uit te serveren.

Die nacht was een disco georganiseerd met een enorme pan sangria. Heerlijk, maar ook zo gevaarlijk. Het slaapgebouw was volledig symmetrisch gebouwd en afhankelijk of je links dan wel rechts binnen kwam, was de derde deur rechts een toilet dan wel een slaapkamer. Welnu, wat geschiedde?

Terwijl ik op mijn kamer zit, komt Hein van Dijk binnen die van de verkeerde kant was binnengekomen. Op die kamers stonden kasten die erg veel leken op toiletten. Na de vraag van Hein: ‘Ben ik aan de beurt?’ en mijn bevestiging stapte hij de kast binnen, merkte op dat er veel jassen hingen en TATTOO PASPOORT

deed zijn kleine boodschap. Vervolgens kon hij de knop om

door te trekken niet vinden en zei ‘wat een raar toilet’ en Wanneer: 11-06-2021

verliet al mopperend de kamer. Ik heb zeker een 5-tal Artiest: Patrick Collin (voormalig prop van The Wild minuten schaterlachend op mijn bed gelegen.

Rovers) van Collins Tattoo

Ontwerp: Patrick en ik

Waarom: Altijd al een Tattoo gewild voor mijzelf. Iets waar ik trots op ben en wat ik zelf kan zien zonder een spiegel

Bier, Bloed & Modder wil rond het WK iets nodig te hebben.

speciaals doen, een prachtige en unieke, Bijzonder detail: Het begon met het idee voor Tattoo, jaren dubbelzijdige kleuren uithaalposter, maar daar zijn over nagedacht en nooit echt dat ene gevoel gehad van ‘Ja, wel extra centjes voor nodig.

dat is het’. Elk jaar is er een geweldig toernooi in het stille Noorden op een van de mooiste eilanden van ons Land, Ameland Beach Rugby Festival. Elk jaar weer organiseert ik met de Tourcommissie, voor Rugby Club Wageningen de trip naar het Festival. Eén van mijn taken is een ontwerp maken voor onze dames- en heren shirts. Dus voor Ameland trip een shirt bedacht met het Thema Flatliners (Till Death Do Us Party). Sommige zullen dit shirt wel herkennen van een aantal jaar terug op Ameland Beach Rugby Festival.

Met daarop een flatliner en tijdlijn van het weekend zelf.

Een jaar erna kreeg ik een keuring vanuit mijn werk en daarbij kreeg ik ook een ECG, met deze ECG en het ontwerp van het Amelandshirt ben ik naar Tattoo artiest Patrick gegaan. Als Eerste rijer van de The Wild Rovers wist ik dat hij de juiste persoon is om mijn ideeën uit te werken. En uiteindelijk met Passie en Trot voor de Rugby deze Tattoo laten zetten op mijn rechteronderarm.

Wij zijn daarom nog op zoek naar een paar Regelmatig na een wedstrijd hoor ik de tegenstanders bedrijven, clubs of personen die voor € 50,- hun logo zeggen, ‘vette Tattoo man, ik zag het in een ruck’ en dat of naam op de poster krijgen, 20 exemplaren van het geeft een tof en goed gevoel. Zo krijg ik toch waar voor WK-nummer én bovendien een kwart kolom voor mijn levenslange liefde voor de sport!

jouw boodschap.

Voor een kleurenfoto kijk op de FB-pagina van The Odd-Heb je interesse neem dan voor 1 augustus contact Balls. Heb jij zelf een bijzondere, rugby gerelateerde tattoo, op met Sjaanèdt: bbmfanzine@gmail.com of ken je iemand die dat heeft? Neem dan contact op met ons via BBMfanzine@gmail.com

Op 1 december 2021 ben ik met pensioen gegaan. Ter DE RIK HERWIJER (OOK WEL N9) CUP

gelegenheid daarvan ben ik met wat Diemen rugbyvrienden op 20 november naar Parijs gegaan. Op vrijdagavond eerst Er gaat niets boven een derby tussen twee rugbyclubs die eten bij Le Procop en de dag daarna Frankrijk tegen Nieuw-maar één team hebben en veroordeeld zijn tot samenwerking Zeeland. Bills noemt die wedstrijd wel drie keer in zijn en bittere rivaliteit. In 2013 trokken RC Den Helder boek. Een wellhaast goddelijke Romain Ntamack die vanuit (opgericht 1975) en de Schager Rugby Club RUSH (Rugby zijn eigen goalgebied in de 61e minuut met de bal begint te Union Schagen Holland), drie jaar later opgericht en niet te lopen en minstens drie All Blacks het nakijken geeft. Het verwarren met de moeilijke muziek makende progrockgroep Stade de France ging uit zijn dak. 40-25 voor Frankrijk.

uit Canada, met één bus richting Gent om daar deel te nemen aan hun jaarlijkse Paastoernooi. Op de eerste dag Diemen Wanderer

deden ze nog met twee teams mee, maar zoals zo vaak op dat soort toernooitjes slaat de kater altijd toe na de feestavond en op dag twee besloten ze met een cluster verder te spelen en dat leverde nog een mooie prijs op. In de bus terug naar huis ontstond ergens tussen Gent en Den Helder het idee om voortaan hun onderlinge wedstrijden te spelen om die bewuste beker die de naam ‘N9 Cup’ kreeg, genoemd naar de weg waarover je het grootste gedeelte van de 23 minuten rijdt die RUSH en RC Den Helder scheidt.

BINNENVLIEGEN

Een van de spelers van Den Helder die de N9-Cup in Gent had veroverd was Rik Herwijer en anderhalve maand na het In 1930 dacht Sam Tucker dat zijn interlandcarrière over behalen van de beker overlijdt hij bij een noodlottig was. Het was 18 januari en Engeland speelde in Wales, maar verkeersongeluk op die bewuste N9. Rik was na een Sam zat te lunchen in een restaurant in Bristol. Om half één nachtdienst in Amsterdam op weg naar huis en viel in slaap stormde een koerier buiten adem het etablissement binnen.

in een bocht vlak bij de afslag naar Schagen. Hij was een

‘Je moet voor Engeland spelen, Rew is geblesseerd, je moet paar dagen voor het Paastoernooi voor de tweede keer vader nu vertrekken.’ De trein van Bristol naar Cardiff was net geworden en mocht maar 27 jaar oud worden.

tien minuten daarvoor vertrokken dus er bleef mar één mogelijkheid over, vliegen. Dat was in die dagen nog een De uitvaart van Rik werd geleid door zijn clubgenoten van behoorlijke uitdaging, maar Engeland had hem nodig dus RC Den Helder vanaf het veld waar hij zoveel wedstrijden Sam zorgde dat hij zijn bolhoed en rugbytas kreeg en speelde. Natuurlijk waren er ook veel spelers en vrienden spoedde zich naar het vliegveld. ‘Er is geen ‘aerodrome’ in van RUSH aanwezig en ter plaatse werd besloten dat er Cardiff dus je enige kans is om t elanden in een open veld.’

voortaan om de Rik Herwijer Cup zou worden gespeeld en Sam en de piloot stapten in een dubbeldekker en vlogen een maakte een vreselijk ongeval een einde aan de naam N9-uur voor de aftrap boven een bomvol Arms Park, maar nu Cup nog voor er één keer om gespeeld was. Ook al voordat nog een landingsplaats. Gelukkig vonden ze een veld en de traditie van de Rik Herwijer Cup was geboren vormde de Sam wist een vrachtauto aan te houden. ‘Een pond als je me onderlinge strijd het hoogtepunt van het seizoen, zoals Den naar het stadion brengt’ kocht hij de chauffeur om en met Helder voorzitter Bart van Zijst zegt ‘het zijn beladen duels, nog vijf minuten voor de aftrap stormde hij de kleedkamer maar we blijven altijd vrienden van elkaar’. RUSH-binnen. Daar stond de in allerhaast van de tribune geplukte aanvoerder Dennis Verbruggen meent ‘dat iedereen tijdens Norman Matthews al omgekleed klaar, want Sam was als die wedstrijden net even iets meer kan brengen’.

‘onbereikbaar’ opgegeven. Eens omgekleed beleefde Sam een geweldige wedstrijd die Engeland met 3-11 won en zou Rik was bloedfanatiek en dat leidde regelmatig tot blessures hij nog vijf keer voor Engeland uitkomen.

bij hemzelf en verbaasde blikken bij de andere 29 spelers op De arme Norman Matthews zou echter nooit in het witte het veld als hij weer eens tegen zichzelf speelde. Toch was shirt met de rode roos spelen.

hij een gewaardeerd lid en trainde hij met veel liefde de Cubscluster. Ook Dennis trainde aan aantal jaar met veel

plezier samen met Rik de jeugd van beide clubs. De eerste FRANKRIJK – WALES 1985

editie om de beker in oktober 2013 was een emotionele en gedenkwaardige wedstrijd, Rik was tenslotte 4 maanden Ik kom graag nog even terug op het door The Odd-Balls (FB

daarvoor overleden. De meeste edities werden door RSUH

groep die ook Bier, Bloed & Modder uitgeven) aanbevolen gewonnen, maar in mei vorig jaar wist Den Helder hem boek van Peter Bills: Le Coq: A Journey to the Heart of terug te veroveren om hem in oktober weer af te moeten French Rugby. Ik vond het een echte page-turner. Je kan na staan aan de aartsrivaal uit Schagen waar hij vandaag de dag het lezen moeilijk de neiging onderdrukken om meteen in de nog te bewonderen is in clubhuis ‘De Keet’.

auto te stappen en af te reizen naar Zuidwest-Frankrijk om rugby te kijken, clubs te bezoeken en zeker ook om te eten Rik in de aanval tegen

en te drinken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik een meer RUSH 2014

historisch boek had verwacht. Dat is het niet. Het is meer een Odyssee. Misschien wat zeurderig, maar ik vind Bills De komende editie

wat betreft de receptiegeschiedenis van rugby niet helemaal markeert 45 jaar

compleet. Hij vergeet bijvoorbeeld de rol die de lycees sportieve rivaliteit tussen

hebben gespeeld bij de verspreiding van rugby en ook de rol de twee clubs en wordt

van De Coubertin en de Frans-Pruisische oorlog zijn een heel bijzonder

volgens Bart, ‘wa

onderbelicht. Als een rode draad loopt door het boek de nt dan

teloorgang van het Franse amateurrugby als gevolg van de krijgen wij de beker

weer terug’. Dennis kan

professionalisering. Ik was een aantal jaren te gast bij Bective Rangers in Dublin voor een lunch voorafgaand aan daar slechts hartelijk om lachen. Overigens zijn De kinderen een interland van Ierland en daar hoorde ik precies dezelfde van Rik. Michael en Aiden, door zijn club lid gemaakt totdat geluiden dat deze prachtige oude club aan het ‘struggelen’

ze 18 jaar zijn.

was om te overleven.

Doedelzak

Ik ben sinds mijn eerste

bezoek aan het Parc des

Princes in 1978 een groot fan

van Les Bleus en le flair du

DOORZETTINGSVERMOGEN

rugby. Ik herinner mij op

zaterdag om 6 uur ’s ochtends

Op 5 april 1986 werd EZRC Oemoemenoe-speler Wilco met een gehuurde bus vanuit

Bouwens uitgeroepen tot jeugdspeler van het jaar. Samen Amsterdam op weg om dan

met de Colts van Oemie speelde hij dat weekeinde in om 12 uur te parkeren bij café

Utrecht een toernooi en zijn team behaalde de vijfde plaats, les Deux Stades bij het

maar de trofee voor beste speler ging naar hem. Daarmee stadion. Kaartjes hadden we

was hij de eerste Zeeuwse speler die hem wist te winnen.

niet; we kochten ze ter plekke

Arno Seijbel slaagde daar trouwens in het seizoen ’88- ’89

bij een van de mannetjes

ook in.

aldaar. Vervolgens wachten tot 3 uur voor de wedstrijd Volgens de speler van Jong

begon. Ondertussen arriveerden supporters uit de Midi die Oranje had hij zijn

langer onderweg waren geweest dan wij. Dorstig als we uitverkiezing zeer

waren, lieten ze ons meedrinken uit hun in leren zakken waarschijnlijk te danken aan

meegebrachte wijn. Met een merkwaardige mix van bier en zijn inzet. “Ik moest het verst

rode wijn betraden we uiteindelijk dan het stadion.

reizen, maar ik was er altijd en

30 maart 1985 zou mijn mooiste ervaring met het Franse ook meestal als eerste bij de

rugby worden. Bij ons in Diemen speelde toen een Ierse trainingen.” Er waren ook

jongen die bij Nike werkte. Dit bedrijf sponsorde indertijd dagen dat het hem niet lukte

de FFR. Enfin na de wedstrijd tussen Frankrijk en Wales terug naar huis te komen. “Dat

nodigde hij mij uit om mee te gaan naar een of andere gebeurde twee keer. Dan

chique nachtclub aan de Champs Elysees waar beide teams stopte de laatste trein in

zich te goed deden aan de duurste champagnes en een Bergen op Zoom en moest ik maar zien hoe ik thuiskwam.”

overvloed aan spijzen etc. Ik bevond mij toen te midden van Dat ging dus niet, want hoe hij ook probeerde, geen auto de wereldtop aan rugbyers, rugbybonzen en enkele nam midden in de nacht die eenzame lifter mee. Van ellende veteranen waaronder Gareth Edwards. Mijn Ierse vriend ging hij dan maar lopen langs het spoor tot hij bij station heeft toen nog een bal geregeld waarop alle handtekeningen Kruiningen-Yerseke arriveerde, zo’n 28 kilometer verder.

van het Franse team staan. Dat zijn de mannen waar Bills

“Dat zou ik nu nooit meer doen en raad ik ook niemand aan.

het ook regelmatig over heeft zoals Garruet, Blanco, Esteve, Want dat was en is natuurlijk levensgevaarlijk. Ik moest Lescabourra en Sella. Ook Rives en Fouroux staan erop.

toen ook een paar keer de berm in springen omdat er een Rives speelde toen niet meer voor Frankrijk maar was wel goederentrein aankwam. Bij Kruiningen-Yerseke was het op het feest. Ik heb wat foto’s bijgesloten van de bal die nog inmiddels licht geworden en liep ik vervolgens naar de A58, steeds een ere plek heeft in mijn mancave. Ook de opstelling gelukkig maar één kilometer verderop, om al liftend in van die dag sluit ik bij.

Middelburg te komen.”